De 3D-kaart centraal gezet. Elke lesie staat als genummerde marker op de werkelijke anatomische positie, met een aparte hoofdweergave voor het gezicht, waar de meeste huidkankers voorkomen. De lijst en het model blijven synchroon: klik op een kaart en het model markeert de lesie, klik op een marker en de details openen. Zorgverleners onthouden patiënten ruimtelijk, dus de interface werkt op dezelfde manier. Iemand die deze patiënt nooit eerder heeft gezien, begint bij hetzelfde beeld als iemand die de patiënt al jaren behandelt.
Jaren historie gestructureerd, per lesie. Elke lesie opent in drie weergaven: een overzicht met diagnose, behandelbeleid, afmetingen en het laatste verslag; een tijdlijn van bezoeken; en een fotohistorie. Bezoeken zijn gelabeld als consult, behandeling of uitslag, zodat een zorgverlener acht jaar aan contacten kan doornemen en ziet wat wanneer is gebeurd, ongeacht wie het uitvoerde. Foto's uit verschillende jaren staan naast elkaar, want zo zie je groei daadwerkelijk.
Het dossier rond echte consulten gebouwd. Behandelinvoer legt vast wat de volgende zorgverlener zal opzoeken: type ingreep, PA-nummer, of de excisie radicaal was, en vrije tekst voor verslaglegging. De bezoekweergave koppelt lesies die in dezelfde sessie zijn behandeld, want zo verloopt de zorg. Één afspraak, meerdere plekken.
De koppeling met het EPD ontworpen. Nederlandse ziekenhuizen werken met HIX, en 3Derma moet daarnaast bestaan, niet in de plaats daarvan. Bij het aanmaken van een lesie wordt een locatie-ID gegenereerd met een kopieerknop, klaar om in HIX te plakken. Een voortgangsindicator laat zien dat de synchronisatie ongeveer drie minuten duurt, zodat niemand zit te verversen.
De interface rustig gehouden. Dit draait tijdens consulten van tien minuten, vaak terwijl de patiënt meekijkt. Terughoudend kleurgebruik, ruime typografie, één accentkleur voor de identiteit van een lesie. Het 3D-model draagt het visuele gewicht en al het andere blijft op de achtergrond.
